Ruiny rodowego gniazda Ossolińskich. Zamek wzniesiony prawdopodobnie w XIV w. w charakterze siedziby obronnej. Rozebrany w związku z budową słynnej renesansowej rezydencji powstałej za czasów kanclerza Jerzego Ossolińskiego. Składał się z zamku właściwego, którym był czteroskrzydłowy, trzykondygnacyjny budynek z cylindryczną wieżą. Otoczony solidnym murem obronnym i systemem bastionowym posiadał podzamcze, będące zapleczem gospodarczym.W czasie Potopu nie został zdobyty przez wojska szwedzkie. Zburzony przez Ledóchowskich, następnych właścicieli Ossolina. Pozostałości w postaci wieży zostały wysadzone w 1944 r., resztę rozebrała okoliczna ludność. Ze starej rezydencji pozostały fragmenty murów przyziemia oraz arkadowy most, przez który prowadził dojazd do zamku. Województwo świętokrzyskie.
Zabytki Polskie 