Pałac w Guzowie uznawany jest za jedną z najciekawszych rezydencji na Mazowszu w XIX w. W późnym średniowieczu dobra Guzowskie należały do księcia mazowieckiego Siemowita IV, a w wieku XVII stały się własnością Łukasza Opalińskiego, a następnie Andrzeja Ogińskiego. W dworze urodził się syn Andrzej – słynny kompozytor Michał Kleofas Ogiński.W 1827 r. dobra zostały przejęte przez Henryka Łubieńskiego. Henryk założył w pobliżu dworku jedną z największych cukrowni, sprowadzając w tym celu najnowsze francuskie wynalazki i maszyny. Zaangażowanie Banku Polskiego sprowadziło na Henryka zarzuty o wykorzystywanie państwowych pieniędzy na cele prywatne i został skazany na rok pobytu w twierdzy i trzy lata zesłania w głąb Rosji. Dzięki pomocy siostry Róży z Łubieńskich Sobańskiej majątek został zlicytowany i nabyty przez syna Róży Feliksa Sobańskiego. Dzięki Feliksowi majątek został szybko oddłużony i przystąpiono do przebudowy dworu w 1877 r. na wspaniały pałac.W 1915 r. w okolice Guzowa dotarły działania wojenne na froncie rosyjsko-niemieckim. W pałacu utworzono szpital. Po przejściu frontu, pałac i park były zdemolowane, w parku leżały ciała zabitych. Po wojnie staraniem całego rodu pałac przywrócono do dawnej świetności. W czasie II wojny światowej Sobańscy mieszkali w pałacu do końca wojny pod okiem niemieckiego oficera. Po wkroczeniu Rosjan dokonali oni grabieży oraz dewastacji pałacu.Na mocy reformy PKWN dobra Guzowskie zostały odebrane właścicielom i znacjonalizowane. Pałac zmieniono na biura cukrowni oraz mieszkania prywatne pracowników. Obecnie pałac został odkupiony od gminy, jednakże brak funduszy uniemożliwia przeprowadzenie bardzo kosztownego remontu. Województwo mazowieckie.
Zabytki Polskie 