Ruiny dawnego zamku położone 7 km na południe od Nowego Miasta Lubawskiego. Zbudowany na szczycie moreny czołowej, w początkach był grodem obronnym. Zdobyty w 1414 r. przez wojsko polskie.
W czasie wojny trzynastoletniej był kilkakrotnie zdobywany na przemian przez obie strony. Po pokoju toruńskim przyłączony do Polski, był siedzibą starostów. Zniszczony w czasie Potopu, nie został odbudowany i stracił strategiczne znaczenie. Po ostatniej wojnie częściowo zabezpieczony w postaci trwałej ruiny.Zbudowany z kamienia z dodatkiem cegły, składał się z domu głównego, murów obronnych, podzamcza, wieży mieszkalnej ni dwóch wież obronnych. Województwo warmińsko-mazurskie.
Zabytki Polskie 